تبليغاتX
::L A B B A I K G O O Y A N ::

::L A B B A I K G O O Y A N ::

.

درس های عاشورا

دوستان عزیز سلام ؛ در این پست موضوعاتی مرتبط با درس هایی از عاشورا برای شما جمع آوردی و خلاصه نمودم که امیدوارم مورد توجه شما خوبان قرار بگیره ...
امر به معروف و نهی از منکر ؛ حرکت سیدالشهدا علیه السلام از مکه به سوی کوفه رازی دارد که فهم آن آسان نیست امام با آگاهی به شرایطی که در پیش رو دارد با یاران و فرزندان قافله شهادت را راه انداخت و بالاخره در جایی که کربلا نامیده می شد متوقف گردید و روز عاشورا آن ذبح عظیم در لسان قرآن کریم اتفاق افتاد. چرا ؟ امام حسین علیه السلام پاسخ این سوال را برای همیشه تاریخ می دهد و می فرماید : این قیام برای اقامه امر به معروف و نهی از منکر بود.
تصور ما از این فریضه فقط مبارزه با بد حجابی و فساد های ظاهری جامعه است ، اما امام نگاهش به ساختار جامعه می باشد او زمانی قیام می کند و آن را به عنوان امر به معروف و نهی از منکر انجام می دهد که حکومت یزیدی می خواهد کفر و نفاق را حاکمیت بخشد و حتی دین را ملعبه ای برای عیش و عشرت خود قرار دهد. در سالهای قبل از انقلاب ، روحانیت شیعه به همین فریضه عمل نمود و حکومت یزیدی پهلوی را با قیام خود و حرکت خروشان مردم رشید و فهیم ایران سرنگون ساخت .
عاشورا در انقلاب اسلامی درسی فراموش ناشدنی است و هنوز هم مردم ما به رهبری سلاله پاک امام حسین علیه السلام این نهضت امام خمینی (ره) را به پیش می برند و اکنون نیز امت اسلامی در سرتاسر جهان متاثر از درسی که ملت قهرمان ایران از عاشورا آموخت به پاخاسته اند و در برابر حکومت های یزیدی ایستاده اند و منتظرند تا قائم آل محمد عجل الله تعالی فرجه الشریف بار دیگر قیامی از مکه را رقم زند و این بار هم حرکت با عنوان امر به معروف و نهی از منکر خواهد بود . به امید آن روز باید تمامی تلاش خود را برای احیا, این فریضه الهی که از مهمترین فروع دینمان می باشد بکار گیریم و جامعه ای الگو برای جهانیان ارائه نماییم. اخلاص در بندگی خدا ؛ انسانها بخواهند یا نخواهند بنده اند یا در بندگی خدا هستند یا غیر خدا و البته این بندگی یا تحت ولایت خدا یا غیر خدا بودن به اراده خود انسان می باشد . انسانی که ولایت خدا را بپذیرد از تیرگی گمراهی به سوی نور هدایت رهنمون می گردد و آدمی که ولایت طاغوت را قبول کرد از نور فطرت به ظلمت معصیت کشانده می شود .
مشکل بشر در انتخاب نوع این بندگی است و بسیاری از انسانها می خواهند بین بندگی خدا و طاغوت راهی میانه برگزیده و هر دو نوع بندگی را با هم داشته باشند به قول معروف هم خدا را می خواهند و هم خرما و از همین نقطه ، شرک و نفاق به وجود می آید و انسان کفر و ایمان را در یک دل جمع می کند ، ظاهری مومنانه اما باطنی کفر آمیز ولی امتحانات الهی نفاق پنهان شده در دل را آشکار می سازد و آنهایی در این امتحانات سخت روسفید و موفق بیرون می ایند که در بندگی خدا اخلاص دارند و روز عاشورا روز امتحان بود و هنوز هم هست .
عاشورا تمام نشده است هر روز عاشورا است و هر سرزمینی کربلا ست و ما در حال امتحان شدن ، نمره اخلاص ما آدم هاچند است ؟؟؟ اگر با امام حسین علیه السلام هستیم ، اگر آمادگی شهادت داریم ، اگر حاضر هستیم همسر و فرزندانمان به اسارت روند ، اگر قبول داریم که مال و ثروت خود را برای حفظ و بقای دینمان فدا کنیم ، اگر از اهانت شدن برای نصرت دین خدا باکی نداریم ، نمره اخلاص ما بیست خواهد بود مانند یاران اباعبدالله الحسین علیه السلام در روز عاشورا ولی اگر این آمادگی وجود ندارد یا در مواردی مشکل داریم باید برای حل مشکل کار ی کرد ممکن است صبح عاشورا نزدیک باشد .« الیس الصبح بقریب» اقامه نماز ؛ ظهر عاشورا بود وضعیت عجیبی بوجود آمده بود گروهک نفاق عرصه را بر سپاه ایمان تنگ ساخته و آماده بود تا به خیال خود کار را تمام کند ، ناگهان یکی از یاران به امام خبر رساند که وقت نماز است و در این شرایط حساس و خطیر امام با جمع اندک باقیمانده به نماز ایستاد.
راستی چرا نماز در هیچ شرایطی ترک نمی شود؟ همه انسان ها به دنبال خوشبختی هستند . اگر بپرسند راز خوشبختی چیست ؟ شاید بگویید آسایش ، اما من می گویم آرامش ، خیلی ها فکر می کنند آسایش وسیله است برای رسیدن به آرامش اما به تعبیر قرآن کریم انسان تنها با یاد خدا به آرامش می رسد و در جای دیگری از قرآن خدای متعال می فرماید : کسی که از یاد من دوری کند ز درس‏های عاشورا همواره بحثی زنده، حیات‏بخش و حرکت‏آفرین است.
هر چند این رویداد در مکان و زمان محدودی به وقوع پیوست، امّا درس‏های آن ویژه زمان و مکان مشخصی نیست. اگر تا دیروز عده‏ای می‏پنداشتند که عاشورا حادثه‏ای مقطعی است، امروز با توجه به تعالیم عاشورایی امام خمینی (ره) و در نتیجه استقرار حکومت اسلامی، باید به عنوان رویدادی تلقّی شود که در طول تاریخ می‏تواند درس‏آموز بوده و پایه‏های ستم و استبداد را از بیخ و بن براندازد.
+ نوشته شده در  سه شنبه 1389/10/07ساعت 2:0  توسط مدیــــــر  | 

درس های عاشورا

عاشورا ؛ جریانی که از یک نقطه شروع شده و در طول تاریخ امتداد یافته و مربوط به یک ملت و نژاد و فرهنگ خاصی نیست، بلکه یک نهضت جهانی است و آنهایی که برای حریم حرمت انسانی ارزش قائلند، با تمام وجود نهضت حسین(ع) را حس می کنند و آن را به عنوان یک حرکت سازنده برای رشد و تعالی انسانی مفید می دانند، اما امام حسین(ع) یک جریان است که یک نقطه آن به حضرت آدم برمی گردد و برای همیشه در تاریخ جریان دارد.

در واقع اگر از فرا زمان و فرا مکان صحبت شود هیچ امری به عاشورا و کربلا نمی رسد همان طور که حدیث منسوب به امام صادق (ع) می فرماید: کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا. و همین مقدمه می تواند در بیان جاودانگی واقعه عاشورا و ماندگاری همین واقعه کافی باشد.

قیام امام حسین(ع) تا آنجا در افکار و اذهان مردم جهان نقش بسته که این واقعه الگویی برای پیروزی حق بر باطل شمرده می شود و بسیاری از مردم جهان با درس آزادگی امام حسین(ع) توانسته اند، خود را از دست بندگی نجات دهند.

اگر خوب به واقعه کربلا نگاه کنیم، متوجه خواهیم شد که بی شک یکی از اهداف سیاسی و اجتماعی نهضت امام حسین، مبارزه و مقابله با حاکم ظالم و به تبع آن تشکیل حکومت عادلانه و صالحانه بوده است به همین علت امام حسین(ع) و یاران با وفای ایشان با شهادت خود توانستند پیام آزادی را و عزت را به گوش جهانیان برساند.

از زوایه دیگر نهضت امام حسین(ع) در گام اول به نهادینه شدن دین اسلام کمک فراوانی کرد چرا که با وجود انحرافات و کاستی ها، فساد و تبعیض و حکام نالایق و انبیای کذاب نوظهور، منع احادیث واقعی و کتابت احادیث جعلی و کم و زیاد کردن مناسک و احکام و اوامر دینی، اسلام نوپا به مشکلات هویتی و ساختاری فراوانی روبرو بود.

 

گرچه علل دیگری نیز در ثبات و نهادینه شدن دین در طول تاریخ نقش داشته است، اما نهضت حسینی نه فقط در میان شیعیان که در میان فرقه های مختلف به احیای دین کمک فراوانی کرد.

فداكاري براي حفظ دين الهي از مهم‌ترين درس‌هاي عاشوراست. اساساً در اسلام حفظ شريعت و آيين خداوند بر همه چيز و همه كس مقدم است. از اين رو مشاهده مي‌كنيم كه امامان معصوم(ع) نيز كه حجت‌هاي الهي و برترين مخلوقات خدا مي‌باشند در اين راه به درجه‌ي رفيع شهادت نائل مي‌آيند.

ناگفته پيداست كه منظور از حفاظت، حفاظت همه جانبه‌ي شريعت مي‌باشد، به گونه‌اي كه هم ابعاد تئوري و نظري دين حفظ شود و هم دين در صحنه‌ي اجتماع و سياست حضور فعال و نقش آفرين داشته باشد. و به تعبير ديگر منظور از حفظ دين، اين است كه كاري شود كه ايمان مردم به شريعت و پايبندي آنان در عرصه‌هاي گوناگون فردي، اجتماعي و سياسي افزايش يابد اين‌كه عده‌اي اداي روشنفكري در مي‌آورند و چنين وانمود مي‌كنند كه ما مأمور حفظ ايمان مردم نيستيم، سخني است اشتباه، و قيام عاشورا خط بطلاني است بر اين نظريه.

عبرتي كه دلدادگان و عاشقان حريم ولايت از حادثه و قيام عاشورا مي گيرند بعنوان سرمشق در بصيرت و قدرت تجزيه و تحليل مسايل روز است كه اين مهم بايد در بين مسلمان براي مقابله با ترفندهاي دشمنان همواره تقويت شود.

مسوول حوزه نمايندگي ولي فقيه در سپاه امام صادق (ع) استان بوشهر گفت:بزرگترين درس عاشورا براي دوستداران خاندان عصمت و طهارت كه امروز بر هر مسلماني واجب است شناخت حق و باطل است.

+ نوشته شده در  یکشنبه 1389/10/05ساعت 1:54  توسط مدیــــــر  | 

تحریفات عاشورا

یكی از موضوعاتی كه در تجلی حادثه عاشورا و تبیین آن باید مورد توجه و دقت قرار گیرد، این است كه نباید از عظمت و بزرگی این حادثه كاسته شود. یكی از اقسام تحریفی كه در باب حادثه عاشورا ممكن است اتفاق بیفتد، این است كه در توضیح این حادثه، به عظمت آن و اهداف بلند و دامنه تأثیرات آن خوب توجه نشود.
این هم نوعی تحریف است. یك قسم از تحریف این است كه بعضی حوادثی كه در كنار این صحنه عظیم اتفاق افتاده، حذف شود یا بعضی وقایعی كه اتفاق نیفتاده و با این حادثه عظیم متناسب نیست، به این حادثه اضافه بشود یا در نقل این حادثه به آن پرداخته شود یا گاهی حوادث بر خلاف آنچه صورت گرفته، نقل شود.
این‌ها اقسام تحریف است كه مورد توجه بوده و به خصوص محققان کوشیدند جلوی این نوع تحریف‌ها گرفته بشود. بنی امیه و طرفداران جریان باطل تلاش می‌کردند، در نقل این حادثه عظیم، آن را به گونه‌ای نقل كنند كه با اعتقادات آن‌ها هم‌خوانی داشته باشد. گاهی به عظمت سیدالشهدا (ع) توجه نمی‌شود. بزرگان و محققان شیعه، صحنه‌هایی را كه غلط تبیین شده بود، پیرایش و بازسازی كردند و صحنه‌هایی را كه اضافه شده بوده، حذف كردند، ولی یكی از اقسام تحریف كه كمتر به آن پرداخته شده، این است كه شما ابعاد و عظمت حادثه را نادیده بگیرید و یك حادثه عظیم را در قالب یك حادثه كوچك بیان کنید. یكی از تحریف‌هایی كه ممكن است در مورد حادثه عاشورا رخ دهد، این است كه این حادثه درست بیان نشود و صحنه‌هایی كه بیان می‌شود، صحنه‌های دقیقی باشد، اما این حادثه عظیم كوچك شمرده و اهداف بزرگ و آفاقی‌اش، محدود و كوچك به تصویر كشیده شود که ما آن را یك نوع تحریف حادثه می‌دانیم، حادثه‌ای كه جغرافیای او وسیع و به اندازه همه عوالم است و امتداد تاریخی او از عهد الست تا قیامت است.
نباید به كناره فرات و سال 61 هجری و حداكثر درگیری بین قحطانی‌ها و عدنانی‌ها محدود کنید. اگر انگیزه‌های حادثه را كوچك بشمارید، تحریف حادثه است. اگر فرض كنید كسی بگوید هدف انقلاب اسلامی این بود كه مردمی که از فشار اقتصادی به تنگ آمده بودند، می‌خواستند به رفاه اقتصادی برسند، این تحریف حركت عظیم انقلاب است. یك حركت با انگیزه اقتصادی به آرمان‌های اقتصادی فكر می‌کند، نه به فراتر از آن و مأموریتی هم بیش از آن ندارد.
ه مرور زمان، وقتی به آن نتایج رسید، شعله‌هایش خاموش می‌شود. در بعضی تفسیرها شکل‌گیری آن را بر اساس انگیزه‌ای قبیله‌ای نژادی و قومی و درگیری داخلی دانسته‌اند. اگر این حادثه را دنبال كنید و به عقبه این حادثه، بعد از مرگ معاویه دقت نکنید، نمی‌توان حادثه عاشورا را تعریف كرد. اگر انگیزه این حادثه را، انگیزه‌ای نژادی و قومی بدانید، خوب تعریف نمی‌شود.
اگر انگیزه این حادثه را كوتاه مدت در نظر بگیرید که سیدالشهدا (ع) دنبال حكومت بودند، نمی‌شود حادثه را خوب تفسیر و نمی‌توانید همه زوایای حادثه را تحلیل کرد. اگر این حادثه را فقط در این حد بگیرید كه حضرت می‌رفتند عواطف امت اسلامی و شیعه را به بلوغ برسانند، برای اینكه اشك‌ها جاری و دل‌ها نورانی و انگیزه‌ها اصلاح بشود، این درست است، ولی كافی نیست.
باز هم نمی‌توانید همه زوایای حادثه را با این نگرش تحلیل كنید. بنابراین، ما باید حادثه را با همه دامنه و انگیزه‌هایی ببینیم كه بوده و به سهم هر عاملی بنگریم، نه این‌که عاملی را كوچك و عاملی را حذف كنیم یا نقشی بر نقش‌ها بیفزاییم. باید سیمایی از عاشورا به تصویر كشیده شود كه با واقعیت عاشورا تناسب دارد.
+ نوشته شده در  پنجشنبه 1389/10/02ساعت 1:51  توسط مدیــــــر  | 

تحریفات عاشورا

دوستان عزیز سلام ؛ با سپاس از دوستانی که جهت پر بار شدن وبلاگ برایمان ایمیل ارسال نمودند. پس از تحـقیقات فروان می توان دلایل تحـریف را به سه دسته تقسیم بندی نمود ؛ غرض ورزی ؛ بر این اساس شماری از مورخان عمداً کوشیدند عاشورا را به گونه ای ترسیم کنند که مفاهیم بلند آن تحت الشعاع قرار گیرد . بطور مثال چرا باید ملا حسین کاشفی که خود شیعه نیست با تدوین کتاب «روضة الشهداء» نخستین مروج تحریفات عاشورا باشد. موضوع دیگر که می توان درباره آن بحث نمود غفلت محققان شیعه می باشد ؛ به نظر می رسد که ضعف تحقیقات در بخش گزارش های تاریخی رخدادهای کربلا و نیز ضعف و خلأ های موجود در تحلیل درست این حوادث ، زمینه را برای راهیافت تحریفات در زمینه نهضت سالار شهیدان فراهم کرده است . تا آن جا که به قول شهید مطهری شاعری توانمند و خوش سخن همچون محتشم کاشانی تنها از نگاه حزن و ماتم به کربلا می نگرد و جنبه های حماسی آن را از اساس از یاد می برد و در جایی دیگر اسطوره پردازی ؛ این عامل بیشتر به عموم مردم بر می گردد که دوست دارند شخصیت های محبوب خود را بیش از آن چه باید ، معرفی نمایند . از این جهت دیده می شود که در باره جنگاوری برخی از یاران سالار شهیدان همچون عباس (ع) ، بسیار فراتر از واقعیت های تاریخی غلوّ می شود ؛ اینها تنها گوشته ای موضوعات و مثال هایی از تحریفات عاشورا میباشد.
+ نوشته شده در  دوشنبه 1389/09/29ساعت 1:49  توسط مدیــــــر  | 

امر به معروف و نهی از منکر

دوستان عزیز سلام ؛  فلسفه خلقت انسان با توجه به  بيان قرآن كريم عبوديت و بندگي است و از طرفي وجه تمايز انسان با ساير موجودات به عاقل بودن و حركت او به سوي كمال مي باشد، اهميت و جايگاه اين دو فريضه الهي، يعني امر به معروف و نهي از منكر بيشتر تبيين و روشن مي گردد. از آنجايي‌كه انسان غافل است و به دليل عارض شدن نسيان بسياري از مواردي كه مفيد براي اوست فراموش مي‌كند بنابراين امر به معروف و نهي از منكر جزء ضرورياتي است كه در جهت نيل به كمال براي هر انساني ضرورت پيدا مي كند. به اين جهت است كه حضرت امام محمد باقر(ع) مي فرمايد: «ان الامر بالمعروف و النهي عن المنكر فريضه عظيم بها تقام الفرائض ...» يعني امر به معروف و نهي از منكر واجب عظيم و بزرگي است كه پابرجايي ساير واجبات به آن بستگي دارد. از تعبير "بها تقام الفرائض" چنين استفاده مي شود كه امر به معروف و نهي از منكر از لوازم حكومت اسلامي به شمار مي رود.

امام حسین علیه السلام مي فرمايد: «و أن آمر بالمعروف و أنهي عن المنکر»؛ تعبير «امر به معروف و نهي از منکر» و همچنين اين مطلب را که قيام عاشورا براي امر به معروف بود ، حال موضوع ابهام اینجاست که چه تفاوتي بين امر به معروفي که ما شنيده ايم، علما از آن بحث مي کنند، و شرايط خاصي براي آن قائل هستند، با امر به معروفي که حضرت (ع) بيان مي کنند و به آن عمل مي کنند، وجود دارد؟ ما چنين امر به معروفي نشنيده بوديم که انسان براي تحقق آن دست زن و فرزندان خود را بگيرد، در بياباني بي آب و علف با عده اي که توجهي به امر به معروف او نکرده اند بجنگد و در آن جا به شهادت برسد. اين چگونه امر به معروفي است؟
از طرف ديگر، ما شينده ايم که براي امر به معروف و نهي از منکر شرايطي ذکر مي کنند و مي گويند شرط امر به معروف اين است که انسان خوف ضرر نداشته باشد. حال آن که حضرت (ع) در اين جا با يقين به ضرر اقدام به امر به معروف کردند. چگونه اين عمل حضرت با احکامي که ما در مورد امر به معروف و نهي از منکر مي شناسيم و با آن هاآشنا هستيم، سازگاري دارد؟ به دنبال اين سؤال برخي مي گويند که اين نوع امر به معروف حکمي اختصاصي براي سيدالشهداء (ع) بود که از آسمان نازل شده بود و فقط در حق ايشان بود. بعضي ها هم اين گونه مي گويند که براي هر کدام از ائمه اطهار (ع) وظيفه اي اختصاصي وجود داشته است که از جانب خدا براي آنان تعيين و مشخص شده بود، و اين اعمال ملاک عامي نداشته و قابل سرايت به ديگران نيست. آيا اين پاسخ صحيح و قانع کننده اي است؟ آيا اين امر به معروف خاصي بود که سيدالشهداء (ع) به اين شکل انجام بدهد، يا نه ممکن است روزگاري بيايد که لازم باشد افراد ديگري به همين صورت عمل کنند؟ اين ها سؤال هايي است که ممکن است مطرح شود و حتي ممکن است ابتدائاً جواب هاي مثبت يا منفي هم به نظر برسد. اما بايد سؤال را مورد توجه قرار داد و جواب روشن کننده اي براي آن ارائه کرد.
قبل از اين که به توضيح جواب اين سؤال ها بپردازيم، خوب است اشاره اي به اهميت امر به معروف و نهي منکر در قرآن، روايات و کلمات اهل بيت داشته باشيم.

به طور كلي مي توان گفت كه ريشه و كليات احكام شرعي را بايد در قرآن كريم و شرح و تفصيل و شاخه هاي آن را در سنت جست. قرآن كريم در آيه هاي فراواني به فريضه امر به معروف و نهي از منكر اشاره كرده است .

شایان ذکر است وجوب امر به معروف و نهي از منكر از بديهيات است و كسي از مسلمانان در آن شك نكرده است.وجوب اين دو فريضه در همه اديان الهي بوده و امت‌هاي گذشته نيز بدان مكلف بوده اند. در ادامه بصورت تیروار نگاهی به اهمیت موضوع امر به معروف و نهی از منکر خواهیم داشت ؛

امر به معروف و نهي از منكر از شئون پيامبري می باشد.

طبغ بر بررسی های انجام شده ترك امر به معروف و نهي از منكر علت نابودي جوامع گذشته بوده است.

در مقاله ذکر شده بود که زنان نيز مكلف به امر به معروف و نهي از منكر هستند.

امر به معروف و نهي از منكر از حقوق متقابل مسلمانان است و افراد جامعه اسلامي در برابر آن مسئولند.

به طور كلي اگر آيات قرآن را در مورد امر به معروف و نهي از منكر بررسي كنيم، مي بينيم كه از ذات پاك خداوند صادر شده و پيامبران، حاكمان صالح، مجموعه امت و فرد فرد جامعه موظف به اجراي آن هستند.

با بررسي عميق تر در مضامين آيات و روايات اسلامي و معارف ديني ؛ كاملاً مبرهن است كه بيانات معصومين(ع) ترجمان قرآن كريم و تفسير آن است و هر دو از يك منبع سيراب مي‌شوند. در اين زمينه اين دو فريضه‌الهي را از منظر روايات معصومين(ع) مورد بررسي قرار داده بطور مثال ؛ 

قال رسول الله(ص): "الا اخبركم عن اقوام ليسوا بانبياء و لا شهداء يغبطهم الناس يوم القيامه بمنازلهم من الله عز و جل، علي منابرهم من نور.  
قيل: من هم يا رسول الله؟ 
قال: هم الذين يحببون عبادالله الي الله و يحببون الله الي عباده. 
قيل: هذا حببوا الله الي عباده فكيف يحببون عبادالله الي الله؟  
قال: يامرونهم بما يحب الله و ينهونهم عما يكره الله فاذا اطاعوهم احبهم الله".

پيامبر اكرم(ص) در رابطه با اهميت امر به معروف و نهي از منكر فرمودند: آيا شما را از كساني خبر دهم كه نه انبيا و نه شهدا هستند ولي مردم(انبيا و شهدا) به مقام و مرتبت و جايگاه آنان در پيش خدا كه بر منبرهايي از نور هستند غبطه مي خورند؟  سؤال شد: اي رسول خدا(ص) آنان چه كساني هستنند؟  پيامبر(ص) فرمود: آنان كساني هستند كه بندگان خدا را محبوب خدا و خدا را محبوب بندگانش مي گردانند.  سؤال شد: معناي محبوب گردانيدن خدا در پيش بندگانش معلوم است اما چگونه بندگان خدا را محبوب خدا مي گردانند؟  پيامبر(ص) در جواب فرمود: به چيزي كه خداوند متعال دوست دارد دعوت مي كنند و از چيزي كه خداوند متعال بدش مي آيد نهي مي كنند، پس هنگامي كه بندگان خدا، او را اطاعت مي كنند محبوب خدا مي گردند و خداوند متعال آنان را دوست مي دارد.

هدف عمده و اساسي در امر به معروف و نهي از منكر محقق شدن معروف و زدوده شدن منكر است. براي نيل به اين هدف به نظر مي رسد كه بايد به دنبال بهترين و مؤثرترين راهكارها و شيوه هاي عملي بوده باشيم ؛اولين و مؤثرترين شيوه در امر به معروف و نهي از منكر تبليغ عملي است. يكي از مهمترين عوامل موفقيت پيامبر اكرم(ص) و ائمه(ع) در ترويج و گسترش مكتب، توجه به اين شيوه بوده است. پيامبر اكرم(ص) در اغلب كارها از قبيل كندن خندق، ساختن مسجد و برنامه هاي فرهنگي و اجتماعي و .... قبل از اينكه ديگران را تشويق به اين كار كند خود پيشقدم مي شد، همچنانكه امامان معصوم(ع) به اين طريق عمل مي كردند. دومين اصلي كه در تأثير امر به معروف و نهي از منكر در خور توجه است، احترام به شخصيت افراد مي باشد. مرتكبان منكر تا وقتي كه متجاهر به گناه نشده اند، و به طور آشكار خود را نيالوده اند محترمند و نبايد به هتك حرمت آنها پرداخت. معمولا ما انتظار داريم كساني كه در گرداب منكرات غوطه ور شده اند يك دفعه آنها را از گرداب در آوريم و يك مسلمان ايده آل بسازيم؛ در حالي‌كه تربيت امري تدريجي است و فضايل و رذايل هيچ‌كدام يك مرتبه در جان انسان‌ها به وجود نمي آيند. در حقيقت مي توان گفت كه از علل نزول تدريجي قرآن توجه به اين نكته مهم است، چرا كه قرآن كتاب تربيتي است و براي هدايت انسان‌ها به سوي كمال مطلوب نازل شده است. از شيوه هاي مهم و مؤثر در امر به معروف و نهي از منكر، نرمخويي و محبت است؛ خصلتي كه موفقيت پيامبر(ص) بنا به تصريح قرآن كريم مرهون آن بوده است. يكي از امتيازات مكاتب الهي تشويق به خوبي‌ها و ارزش‌هاست.

شكي در اين مسئله نيست كه محيط هر چند نقش زيربنايي ندارد ولي در پرورش فضايل و رذايل نقش اساسي دارد. رسالت انبيا نيز مبتني بر اين اصل بود كه محيط را به گونه‌اي آماده سازند تا خود مردم عدالت را بر پادارند:"ليقوم الناس بالقسط".‌بنابراين پيامبر اكرم(ص) مي فرمايد: "كلكم راع و كلكم مسئول عن رعيته".

علماي اسلام براي امر به معروف و نهي از منكر مراتب و درجات و همچنين اقسامي قائل شده‌اند.
اولين درجه و مرتبه نهي از منكر، هجر و اعراض يا انكار قلبي است و اين در مواردي است كه ما با شخصي كه با او صميميت داريم قطع رابطه كنيم و نسبت به او سردي نشان دهيم و اين برخورد، براي او تنبه تلقي شود، يعني تحت يك زجر و شكنجه روحي قرار گيرد و اين عمل ما در جلوگيري از كار بد او تأثير داشته باشد؛ در غير اين صورت چه بسا فردي كه از قطع رابطه ما استقبال كرده و او هم قطع رابطه كند و آزادتر دنبال منكرات و كارهاي زشت برود در چنين مواردي اين كار درست نيست.

درجه دومي كه علما و دانشمندان براي نهي از منكر ذكر كرده اند، مرحلة زبان است. چه بسا آن بيماري كه دچار منكري است، به دليل جهالت و ناداني و تحت تأثير يك سلسله تبليغات قرار گرفته است، احتياج به مربي، هادي، راهنما و معلم دارد تا با او تماس بگيرد و با كمال مهرباني با او صحبت كند، موضوع را با او در ميان بگذارد تا معايب و مفاسد را برايش تشريح كند تا آگاه شود و بازگردد.

مرحله سوم عمل است. گاهي طرف در درجه و حالي است كه نه اعراض و هجران و نه زبان و بيان بر او تأثير نمي‌گذارد. در اينجا بايد از راه عمل وارد شد. وارد عمل شدن نه تنها به زور گفتن نيست، كتك زدن و مجروح كردن نيست، البته مواردي هم هست كه جاي تنبيه عملي است كه آن هم از شئون حكومت اسلامي است و شهروندان جامعه اسلامي از پيش خود حق اعمال اين تنبيهات را ندارند. امر به معروف عملي اين است كه نبايد تنها به گفتن قناعت كند و فكر كنيم همه چيز را گفتن درست مي شود. گفتن، شرط لازم است ولي كافي نيست. بايد عمل كرد و آنچه مربوط به شهروندان است برخورد عملي غيرمستقيم است. ‌التماس دعا /

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1389/09/25ساعت 1:44  توسط مدیــــــر  |